Psychoterapia, Socjoterapia, Lublin

GABINET PSYCHOLOGICZNY I TERAPEUTYCZNY: diagnoza psychologa, terapeuty i psychiatry

Gabinet psychologiczny PCTS w Lublinie służy nie tylko psychoterapii dzieci, młodzieży i dorosłych, ale także diagnozie – wysłuchaniu, zapytaniu, zrozumieniu, rozpoznaniu i wyjaśnieniu objawów oraz ewentualnym przypisaniu do kategorii zaburzeń. Dokonuje się to w Psychodynamicznym Centrum Terapeutyczno – Szkoleniowym na konsultacjach z psychologiem, psychiatrą lub psychoterapeutą. Niekiedy osoby, które czują, iż ich trudności obejmują także płaszczyznę duchową chcą spotkać się z księdzem – zarazem psychologiem i psychoterapeutą. Stworzone w naszym Centrum możliwości wychodzą naprzeciw współczesnym trendom w diagnostyce, aby zmierzać ku kompleksowym rozwiązaniom.

Staranna diagnoza czynników wpływających na pojawienie się i utrzymywanie trudności musi poprzedzać pracę terapeutyczną. Dopiero od takiego rozpoznania zależy interwencja i wskazania do podjęcia: terapii indywidualnej, psychoterapii grupowej, spotkań psychoedukacyjnych, terapii pedagogicznej, zajęć związanych z integracją sensoryczną, ćwiczeń logopedycznych, konsultacji z seksuologiem, neurologiem, psychiatrą, zajęć socjoterapeutycznych dla dzieci i młodzieży, uczestnictwa w grupie rozwoju osobistego, grupie wsparcia, terapii systemowej, leczenia farmakologicznego, pobytu w klinice leczenia psychiatrycznego. Czasami dobro osoby zdiagnozowanej domaga się podjęcia równoległych spotkań z dwoma specjalistami (np. w silnych zaburzeniach lękowych: z psychoterapeutą i psychiatrą).

Diagnoza psychologiczna zwykle obejmuje m.in.: wywiad przeprowadzony z osobą u której pojawiły się trudności dotyczący historii życia (w przypadku osób nieletnich, także z rodzicami), wgląd w karty wypisów ze szpitali, bezpośrednią obserwację w gabinecie psychologicznym, czasem przeprowadzenie wystandaryzowanych testów psychologicznych (w naszym ośrodku psychodynamicznym najczęściej o charakterze projekcyjnym). 

Podczas wywiadu diagnostycznego terapeuta stara się stworzyć atmosferę poczucia bezpieczeństwa i zaufania. Osoby, które zgłaszają się do psychologa czy psychiatry (zwłaszcza po raz pierwszy) zwykle odczuwają na początku stan napięcia, lęk, wstyd związany z różnymi trudnościami. Nawiązanie bliskiego i otwartego kontaktu jest możliwe dzięki zachowaniu dyskrecji i anonimowości, ale przede wszystkim dzięki kulturze osobistej. Cechą kontaktu diagnostycznego jest koncentracja uwagi obu osób przed wszystkim na jednej z nich (osobie badanej). Zwykle osoba badana więcej mówi, a diagnosta słucha, ale stara się przy tym ukierunkować tematyczny tok wypowiedzi osoby badanej.

Diagnoza psychodynamiczna oparta jest na dobrym kontakcie, a tym samym na bardziej szczerych i głębokich odpowiedziach badanego o charakterze świadomym, ale zmierza także w kierunku uchwycenia nieświadomych mechanizmów (osoba nie ma do nich dostępu mimo otwartości i szczerości). Czasem pewne jego spostrzeżenia wywołują zaskoczenie osoby badanej (właśnie dlatego, iż nie jest tego świadom), ale są związane z analitycznymi i dynamicznymi technikami rozumienia zjawisk psychologicznych (mechanizmy obronne wypierania pewnych treści, stosowania projekcji, pomyłki, przejęzyczenia, reakcje pozawerbalne, treść wyobrażeń, marzeń sennych, przeniesienie, przeciwprzeniesienie, opór, podejście do settingu itd.). Terapeuta może w ten sposób ogarnąć szerzej te elementy, które służą dobrej diagnozie.